يکشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۱  |  Sunday, 04 December 2022

دیباچه

کد خبر: ۵۲۰۶۳
تاریخ انتشار : ۱۹ : ۱۱ - ۲۶ مرداد ۱۴۰۱
گفتگو دیباچه با اصغر همت، درباره‌ی توقیف نمایش‌ها و وضعیت این روز‌های تئاتر

سوگل امیری : اصغر همت که در حال حاضر علاوه بر عضویت در هیات مدیره‌ی خانه تئاتر، مسئولیت سخنگو را هم برعهده دارد، معتقد است نمایش‌هایی که مدتی توقیف می‌شوند و دوباره مجوز اجرا می‌گیرند، احتمالا نکاتی را که مدنظر شورای نظارت و ارزشیابی بوده رعایت نکرده‌اند. ابتدا با تذکر و هشدار و سپس با توقیف ملزم به رعایت نکات می‌شوند، اما بعضی کارهای توقیف شده داستانی دیگر دارند،برخوردهای غیرکارشناسانه خارج از حوزه نظارت و ارزشیابی مرکز هنرهای نمایشی و برخوردهای شخصی برخواسته از دیدگاه های مغرضانه جناحی، به گفته‌ی « همت » فعلابا چنین وضعیتی نمی‌توان به بهبود وضعیت تئاتر امیدی داشت، چراکه مشکلات ریشه‌ای هستند و تا زمانی که این مشکلات حل نشوند، وضعیت تئاتر هم تعریفی نخواهد داشت. « همت » همچنین می‌گوید این روزها تئاتر، تماشاگر واقعی خیلی کمی دارد، بیشتر تماشاگرهای تئاتر رهگذری هستند و برای دیدن بازیگرانِ چهره به دیدن نمایش‌ها می‌نشینند. با اصغر همت درباره‌ی توقیف نمایش‌ها و وضعیت این روزهای تئاتر گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید: 

نهاد‌های غیرمرتبط در تئاتر دخالت نکنند / تا زمانی که از پایه مشکلات حل نشود، تئاتر ما به مثابه خانه روی شن است

از اول سال جاری شاهد توقیف تعدادی از نمایش ها به دلایل گوناگون بوده ایم علتش چیست؟

ما می‌خواهیم واقعیت های اطرافمان را نادیده بگیریم و انگار از نقد و بررسیِ مسائلی که در جامعه‌مان جاری و ساری است، واهمه داریم. به هر حال هر جایی یک‌سری قوانین و اصول دارد که انتظار می‌رود رعایت شود. به نظر من اگر وظیفه‌ای که بر عهده‌ی دست‌اندرکاران و مسئولین هنری، مثل معاونت هنری ارشاد، مرکز هنرهای نمایشی و شورای نظارت است را تماما خود همین نهادها انجام دهند و نهادهای بی‌ربط دخالت نکنند، ممکن است وضعیت تئاتر ما بهتر از وضع فعلی شود. شاید تئاتر سر و سامان بگیرد اما در غیر این‌صورت تئاتر ما روی آرامش و تثبیت شرایط را نخواهد دید.

نکته مهم این است که پیش از اجرای نمایش‌ها، همه چیز رصد می‌شود اما باز هم در میانه‌ی اجرای نمایش‌ها با چنین اتفاقاتی روبه‌رو می‌شویم.

بله. به همین دلیل باید نهادها و اشخاص غیر مرتبط دخالت‌شان را حذف کنند و بگذارند مسئولینی که باید به نمایش‌ها نظارت کنند، درباره‌ي آن‌ها تصمیم بگیرند. تا زمانی که این دخالت‌های بی‌مورد و اغلب مغرضانه و غیرکارشناسانه ادامه داشته باشد امیدی به بهبود وضعیت تئاتر نمی‌توان داشت، ضمن اینکه متأسفانه بعضی مواقع این اظهار نظر‌ها علاوه‌بر دید غیرکارشناسانه،حاکی از بغض های شخصی و برخوردهای جناحی است.

در چنین مواقعی خانه تئاتر چقدر در بازگشت نمایش به صحنه تاثیر دارد؟

بی تاثیر نیست. هیات مدیره‌ی خانه تئاتر، انجمن‌ها و کانون‌های وابسته به آن در مواقع لزوم با صدور بیاینه واکنش نشان داده‌اند. خانه تئاتر همان‌قدر که منتقد اقدامات نامناسب مسئولان تئاتر است، در جاهایی که آن‌ها حرکت درست انجام می‌دهند، مدافع، پشتیبان و در کنار آنان است.

به نظر شما افزایش قیمت بلیت‌ نمایش‌ها در تعداد مخاطبان نمایش‌ها تاثیر دارد؟

تئاتر در دنیا یک محصول گران به حساب می‌آید. اما این موضوع نباید به مملکت ما تعمیم داده شود چون تئاتر همچنان در سبد خانواده جای نگرفته است. با این تفاسیر، گرانی‌ها اتفاقا به کارهایی تعلق دارد که خارج از عرف معمول تئاتر هستند. در حال حاضر کنسرت-نمایش‌ها تحت عنوان تئاتر به مردم عرضه می‌شود و کسانی را در این کارها می‌بینیم که گران هستند و گرانی‌شان هم فقط به دلیل شهرت ظاهری‌شان و نه به‌خاطر توانایی‌شان است. پس تئاتر ما در حال حاضر با توجه به شرایط موجود، هزینه‌ی معقولی دارد. اما زمانی که با قیمت‌های آن‌چنانی که این روزها شاهدش هستیم مواجه می‌شویم، معضل دیگری به معضلات موجود اضافه می‌شود. هر چند مردم عادی با وضعیت نابهنجار اقتصادی که این روزها بر جامعه حاکم است، توانایی دیدن این‌گونه آثار را ندارند.

با توجه به افزایش قیمت‌ها گروه‌های تئاتری چطور باید در این شرایط به مسیرشان ادامه دهند؟

در حال حاضر گروه تئاتری نداریم. تعدادی در زمانی دور هم جمع می‌شوند و یک کار را روی صحنه می‌برند و تمام می‌شود. ما اگر گروه یا کمپانی تئاتر داشتیم با مشکلات فعلی‌ مواجه نمی‌شدیم. ضمن اینکه سوبسید دولتی برای کمک به گروه‌های تئاتری که در همه جای دنیا عادی و معمول است، در کشور ما یا نیست و اگر هست هم به هیچ‌وجه شرایط امنی برای دست‌اندرکاران فراهم نمی‌کند. در حال حاضر بیشتر کارهای روی صحنه نه تنها درآمدی برای گروه‌ها ندارند بلکه اکثرا ضرر می‌دهند. اگر دولت با برنامه‌ریزی برای تئاتر پیش می‌رفت و حمایتش را حداقل مثل گذشته داشت، ما کمتر با معضلاتی که در حال حاضر با آن‌ها روبه‌رو هستیم، مواجه می‌شدیم.

مشکلات تئاتر عدیده است؛ از جذب دانشجو در دانشگاه‌های غیرحرفه‌ای گرفته تا تئاتر‌های خصوصی که بدون حساب و کتاب راه‌اندازی شده‌اند. به طور کلی متاسفانه مشکل تئاتر یک یا دو مورد نیست. مشکل فقط این نیست که یک تئاتر توقیف می‌شود و فکر کنیم چه اتفاقی افتاده است. بلکه این مسائل ظاهری است، مشکلات تئاتر ما ریشه‌ای است و تا زمانی که به این مشکلات ریشه‌ای نپردازیم دچار این مسائل خواهیم بود.

پس درحال حاضر نمی‌توانیم شاهد بهبود وضعیت تئاتر باشیم؟

هرگز. تا زمانی که از پایه مشکلات حل نشود تئاتر ما به مثابه خانه روی شن است.

بعد از شیوع ویروس کرونا که سالن‌های تئاتر بازگشایی شده‌اند، تئاتر به دوران قبل از کرونا بازگشته است؟

هنوز راه طولانی ای در پیش داریم تا به دوران قبل از کرونا برگردیم. هر چند قبل از کرونا هم شاهد همین مشکلات عدیده بوده‌ایم، همان‌طور که گفتم مشکلات تئاتر ما ریشه‌ای است، تا جایی به آن‌ها اشاره کردم. مشکل دیگری که دامن‌گیر تئاترمان است و از زمان راه‌اندازی تئاتر‌های خصوصی قوز بالای قوز شده، حضور تماشاگران رهگذری است، نه تماشاگران واقعیِ تئاتر، تماشاگرانی که دیدن تئاتر برای‌شان دغدغه نیست و بهانه‌های دیگری سبب جذب آنان به تئاتر می‌شود. دیدار با سلبریتی‌هایی که بیشتر متعلق به دنیای تصویر یا صدا هستند و جذابیت دیدار از نزدیک آنان و احتمالا حضور در عکس‌های سلفیِ پایانی، علت اصلی حضورشان است. فکر و اندیشه‌ی جاری و ساری در تئاتر برای‌شان اهمیت ندارد، پیش از این گفتم غلبه‌ی گیشه بر اندیشه. اکثر مکان‌های تئاتری به ویژه سالن‌های خصوصی، فاقد امنیت و استاندارد‌های لازم هستند. مفهوم و وجود طراحی صحنه و نورپردازی از بین رفته است. به این‌ها مشکل جذب بی‌رویه‌ی دانشجو و تحصیلات آکادمیک این رشته در دانشگاه‌ها و دانشکده‌های دولتی و غیردولتی را هم اضافه کنید. آموزشگاه‌ها هم که حدیث خاص خود را دارند. بی‌آنکه برای آینده‌ی این همه جوان کوچک‌ترین برنامه‌ریزی وجود داشته باشد. کم کاریِ زمینه‌ای آموزش و پرورش و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را هم برای پرورش استعدادها در نظر بگیرید. اکثریت جوانان که به ویژه بدون هیچ آزمونی وارد این عرصه می‌شوند فاقد استعداد لازم هستند. کمبود استادان کاربلد هم مزید بر علت است. همه‌ي این‌ها و مسائل ریز و درشت دیگر باعث می‌شوند که به شما بگویم مشکل تئاتر ما ریشه‌ای است. در پایان بد نیست این را هم بگویم که چندی پیش راجع‌به کاری صحبت می‌کردم-از همان کارهایی که پیش از این گفتم تئاتر نیستند-که تهیه‌کننده برای تهیه‌ی آن ۱۷ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری کرده و مسئولی گفت ۲۵ میلیارد هزینه کرده است! باور می‌کنید این مبلغ بودجه‌ی دولتی همه‌ی تئاتر کشور نیست؟ تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

نام:
ایمیل:
* نظر:
مطالب برگزیده
گفتگو دیباچه با رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک

حدود ۶۰ هزار نفر در سال در کلاس اول ابتدایی مردود می‌شوند!

۱۱:۱۳  -  ۰۷ آذر ۱۴۰۱
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در گفتگو با دیباچه؛

وجود ۴ هزار پروژه نیمه کاره/ امیدواریم به نفع مردم، در حوزه خودرو اتفاقات خوبی بیافتد

۱۱:۰۱  -  ۰۵ آذر ۱۴۰۱
مدیرعامل بنیاد ملی کتاب سازمان تبلیغات اسلامی در گفتگو با دیباچه:

چالش اصلی کتاب در کشور قیمت کاغذ است/ ویترین کتاب‌فروشی‌ها باید بر اساس علاقه مردم باشد

۱۱:۳۱  -  ۲۹ آبان ۱۴۰۱
حسرتی که ۴ سال دیگر به تعویق افتاد

۸ آذر تلخ برای تیم ملی ایران

۰۹:۴۹  -  ۰۹ آذر ۱۴۰۱
معاون فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفتگو با دیباچه خبر داد

تقویت حضور بخش‌های خصوصی و مردمی در هفته کتاب/ طرح سامانه کتابفروشان راه اندازی می‌شود

۱۰:۰۹  -  ۲۸ آبان ۱۴۰۱
رییس سازمان جوانان جمعیت هلال احمر کشور در گفتگو اختصاصی با دیباچه مطرح کرد

هر زمانی که بتوانیم جذب مالی داشته باشیم، می‌توانیم بسیاری از فعالیت‌ها را آغاز کنیم / ما جذب نیرو نداریم بلکه فعالیت‌ها به صورت داوطلبانه است

۱۶:۳۶  -  ۲۵ آبان ۱۴۰۱
رییس سازمان بهزیستی کشور در گفتگو با دیباچه خبر داد:

افزایش ۳۰ درصدی مستمری مددجویان در اواخر آبان

۱۷:۰۶  -  ۲۳ آبان ۱۴۰۱
حجت الاسلام تقوی،مسئول نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه فرهنگیان در گفتگوی اختصاصی با دیباچه

اگر در سالن‌های دانشگاه نگوییم و نشنویم باید در کف خیابان‌ها بشنویم/ دانشگاه‌ها قلب تپنده جامعه هستند

۱۲:۲۳  -  ۱۹ آبان ۱۴۰۱
پربازدیدها
آخرین اخبار
پرطرفدار ترین ها