پنجشنبه ۰۲ اسفند ۱۴۰۳  |  Thursday, 20 February 2025

دیباچه

کد خبر: ۵۱۴۶۴
تاریخ انتشار : ۱۱ : ۱۷ - ۰۴ بهمن ۱۴۰۰
در گفتگو دیباچه با حسن اسدی بازیگر نمایش «چهارشنبه اخرین روز هفته» مطرح شد؛
۹ سال بیشتر نداشت که در مدرسه روی سِن تئاتر رفت و این نخستین جرقه‌ انفجار هنری زندگی‌اش بود.
اولین کار حرفه‌ای او بازی در نمایش "انتظار سرخ" بود که در سال‌های اولیه دفاع  مقدس (۱۳۶۱) در تالار وحدت به روی صحنه رفت.
بیست‌ و دو سال بیشتر نداشت که نزد بزرگانی، چون حمید سمندریان، عزت الله مقبلی، علی اکبر کسمائی، جلال مقامی دوره‌ی پرورش صدا و گویندگی فیلم را از سر گذراند.
حسن اسدی در سال‌های ۶۹ ــ ۶۸ دوره مدیریت تولید فیلم و تلویزیون را گذراند و در سال ۱۳۷۱ در کنکور سراسری شرکت کرد و بعلت عدم پذیرش دانشجو در گرایش‌های سینما در  آن سال، در موسیقی که اولویت دوم‌اش بود، در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر انتخاب کرد و در سال  ۱۳۷۶ فارغ التحصیل شد.
او تاکنون نقش‌های متفاوتی را در سینما و تئاتر تجربه کرده، اما خودِ او معتقد است نقش «قدرت» در نمایش «چهارشنبه اخرین روز هفته»، سوگلی آثار اوست. ضدقهرمانی که با طنز خود انفجار خنده ایجاد می‌کند. آنچه می‌خوانید حاصل گفتگوی خبرنگار دیباچه با حسن اسدی بازیگر کهنه‌کار این نمایش است.
 
ضد قهرمانِ دوست‌داشتنی!
 
- این روز‌ها مشغول چه فعالیت‌هایی هستید؟

درحال حاضر سر ضبط دو سریال تلویزیونی هستم و همانطور که ملاحظه می‌کنید، در نمایش «چهارشنبه آخرین روز هفته» که با هدایت حامدرحیمی‌ نصر و کارگردانی سیاووش مهندسی است، ایفای نقش می‌کنم.

- از نمایش «چهارشنبه آخرین روز هفته» بگویید

متن نمایشنامه «چهارشنبه آخرین روز هفته» و نقشی که آن را ایفا می‌کنم، بسیار دوست دارم. کاراکتر‌های این نمایش شخصیت‌های رنگ‌ندارند و گویی همه شخصیت‌ها خاکستری هستند و می‌توانیم مشابه این افراد را در جامعه ببینیم. اینکه روایت و قِصه و آدم‌های نمایش در پیرامون ما زیست می‌کنند، مهم‌ترین علت علاقه‌ی من به داستان و متن نمایشنامه است، از طرفی نقش من در این نمایش یکی از متفاوت‌ترین کار‌هایی است که تاکنون انجام داده ام. در سینما و تلویزیون کارگردان‌ها ریسک کمتری کرده و از هنرپیشه همان الگوی شناخته شده را می‌خواهند، به همین خاطر بازیگر، چالش‌های جدید را تجربه نمی‌کند، اما نقش من در نمایش «چهارشنبه آخرین روز هفته» با توجه به ویژگی‌ها و تفاوت هایش برای من بسیار جذاب است و از اینکه هر شب در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازم، بسیار لذت می‌برم. من سعی می‌کنم بعد از اجرای نمایش به سرعت از قالب آن شخصیت خارج شوم، زیرا در روز‌های نخست اجرا تلاش زیادی برای نزدیک شدن به کاراکتر نمایش داشتم و این مسئله سبب شد تا کمی پرخاشگر شوم که این تاثیرنقش روی من بود.

-نمایش «چهارشنبه آخرین روز هفته» براساس یک داستان واقعی است؛ از نظر شما روایت یک داستان واقعی در صحنه تئاتر تا چه اندازه روی مخاطب تاثیرگذار بوده و سبب جذب مخاطب می‌شود؟

این کار کمی دشوار است، زیرا در بیشتر مواقع ترجیح کارگردان‌ها استفاده از نمایشنامه‌های آماده یا متون ترجمه شده است، خلق یک اثر مستند دشوار بوده و اگر درست اجرا و به سرانجام برسد جزو مواردی خواهد بود که کهنه نمی‌شوند، چراکه کاراکتر‌های این نمایش در تمامی زمان‌ها حضور دارند. چنانچه امروز تاریخ بشریت را می‌خوانیم، درمی‌یابیم که در بدو بشریت، قابیل از سر زیاده‌خواهی و خودخواهی برادر خویش هابیل را کشت و این آغاز اعمال خشونت و افراطی‌گری بود، این دست کشمکش‌ها تا کنون به انحاء مختلف شکل می‌گیرد؛ بنابراین قصه‌هایی که براساس واقعیت هستند، ماندگار خواهند شد البته اگر به درستی به آن‌ها پرداخته و خوب نگارش و اجرا شوند.

- هنرمندانِ بسیاری در عرصه تئاتر فعال هستند که کار‌های درخشانی از آن‌ها می‌بینیم، اما تهیه کننده‌ها و کارگردان‌های سینما کمتر به هنرمندان تئاتر بها می‌دهند و همین موضوع سبب از بین رفتن انگیزه و استعداد هنرمندان تئاتر می‌شود.

بله من با این موضوع موافق هستم، ولی باید گفت سینما صنعت و تابع تعاریفی است که ما برای صنعت داریم، صنعت باید به گونه‌ای باشد که سرمایه خود را برگرداند و سودهی داشته باشد به همین علت مولفه‌های خود را دارد و نباید به دنبال اتفاقات عجیب و خاص بود؛ معمولا مولفه‌ها و قالب‌هایی در فیلم‌های طنز، اجتماعی و اکشن و ... دارند تا مخاطب را جذب و سود دهی را بالا ببرند. پیش از این سینمای هنری که فراغ از مقوله گیشه باشد، وجود داشت، اما نادیده گرفته شده، حال این اتفاق در تئاتر هم رخ می‌دهد؛ تعداد سالن‌های دولتی محدود است و کارگردان تحت هر شرایطی باید هزینه‌های مربوطه را فراهم و نمایش خود را در سالن‌های خصوصی به اجرا ببرد به همین علت زمانی که بحث گیشه به میان می‌آید به برخی مسائل کمتر توجه می‌شود، به هرحال باید از هنرمندان تئاتری در عرصه سینما و تلویزیون استفاده کرد. خوشبختانه هنرمندان تئاتری بسیاری را در کار جدید آقای میرباقری می‌بینیم. کارگردان‌هایی که مسئله گیشه برایشان اولویت نیست از هنرمندان تئاتر استفاده می‌کنند.
درست است که در سینما و شبکه نمایش خانگی کمتر از بازیگران و هنرمندان تئاتری استفاده می‌شود، اما علاقه‌مندان نباید انگیزه خود را از دست بدهند و باید مقاومت کنند و قطعا روزی این مقاومت نتیجه خواهد داد، زیرا تئاتریک بستر مناسب برای نوسازی بازیگر است. من هم هر چند وقت نمایشی کار می‌کنم تا خود را بازیابی کنم. باید این موضوع را مطرح کرد که میان بازی کردن و تمایل شدید به دیده شدن تفاوت وجود دارد، برخی از ما ناخودآگاه تمایل زیادی برای دیده شدن داریم و این موضوع با بازی کردن متفاوت است، برخی فقط هدف دستیابی به دستمزد‌های میلیاردی را دارند و این کار را برایشان دشوار می‌کند، اما اگر هدف بازی کردن باشد، هم خودشان و هم مخاطب از بازی آن‌ها لذت می‌برد.

گفت و گو از مینا قنبری
برچسب ها: حسن اسدی ، تئاتر
نام:
ایمیل:
* نظر:
مطالب برگزیده
علی اوجی بازیگر سینما و تلویزیون به دیباچه گفت؛

من هم باید شمشیر خودم را برای دفاع از سینمای اجتماعی زمین بگذارم و فیلم بسازم!

۰۹:۱۰  -  ۱۷ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دوربین «ویژه برنامه فجر دیباچه» با آریا عظیمی نژاد، آهنگساز مطرح کشورمان

استعداد‌های عصر جدید، وضع مالی شان خیلی خوب شده است!

۱۲:۳۳  -  ۲۰ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دیباچه با فرزین محدث بازیگر فیلم سینمایی «آنتیک»

جسارت، باعث خلاقیت می‌شود / کاراکتری که من آن را ایفا کردم، شخصیت خاص و عجیب و غریبی دارد!

۱۱:۳۶  -  ۱۴ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دوربین «ویژه برنامه فجر دیباچه» با جواد افشار، کارگردان سریال گاندو

هیچ مشکلی با حسن روحانی ندارم، آنچه گفتم واقعیت تاریخ بود!

۱۹:۳۱  -  ۱۹ بهمن ۱۴۰۳
کارگردان فیلم سینمایی «ترک عمیق» در گفتگو با دیباچه مطرح کرد؛

امیدوارم ژانر اجتماعی دوباره احیا شود / دغدغه من بیان موضوعات تنهایی و عشق است!

۱۲:۰۹  -  ۱۴ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دوربین «ویژه برنامه فجر دیباچه» با جواد یحیوی

خودم را در تئاتر پالایش میکنم / جنجال حاکم بر سینما، ما را از موضوع فرهنگ و هنر دور کرده است !

۲۱:۱۷  -  ۱۸ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دوربین «ویژه برنامه فجر دیباچه» با پژمان بازغی

انگارخیلی از سبک‌های سینمایی در ایران منسوخ شده است / خاطره بازی با فیلم های سال های دور جشنواره

۱۸:۰۲  -  ۱۸ بهمن ۱۴۰۳
مجید مظفری بازیگر پرآوازه سینمای ایران به دیباچه گفت؛

نزدیک به یک سال، مو و ریش هایم را نزدم و ۱۲ کیلو چاق شدم!

۰۹:۰۰  -  ۱۷ بهمن ۱۴۰۳
غزل شاکری بازیگر فیلم سینمایی « رها » به دیباچه گفت؛

این اطمینان برای من حاصل شد که «رها» از یک خطی نمی‌تواند پایین‌تر باشد!

۱۸:۳۰  -  ۱۵ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دیباچه با صمد طاهری، نویسنده مجموعه داستان کوتاه «آن پریزاد سبزگوش»

تا سوژه‌ای به عواطف من چنگ نزند، سراغ نوشتن آن نمی‌روم/ به روند داستان‌نویسی در ایران خوشبین هستم!

۰۹:۱۰  -  ۱۷ بهمن ۱۴۰۳
شهاب حسینی به دیباچه گفت؛

«رها» با یک سوم هزینه های مرسوم تولید شده است !

۱۸:۱۳  -  ۱۵ بهمن ۱۴۰۳
گفتگو دیباچه با ارسطو خوش رزم، بازیگر سینما و تلویزیون

توجه به لهجه مازندرانی در سریال پایتخت، کار را برای بازی من در «بازی خونی» سخت و وحشتناک کرد!

۱۲:۱۹  -  ۱۴ بهمن ۱۴۰۳