شنبه ۳۰ تير ۱۴۰۳  |  Saturday, 20 July 2024

دیباچه

کد خبر: ۴۱۶۸۴
تاریخ انتشار : ۲۱ : ۱۳ - ۰۴ بهمن ۱۳۹۵
به بهانه اجرای نمایش«جهش» در جشنواره تئاتر فجر
«جهش» نمایشی است از کشور فرانسه که بریس بوتان آن را کارگردانی کرده است. اثری موفق و روراست که شادی و هیجان را در مخاطب زنده می کند.

به گزارش خبرنگار تئاتر پایگاه خبری دیباچه، نمایش «tackoff» که در ترجمه فارسی جهش نامیده می شود اثری است از گروه فرانسوی «تاک اُ تاک» که دیروز، سوم بهمن ماه در محوطه تئاتر شهر اجرا شد.

«جهش» نمایشی که تماشاگر را به کره ماه می برد!

واضح است که فرانسه در تئاتر پیش رو است. چه در تئاتر صحنه ای چه خیابانی! و این آوانگارد بودن زمانی احساس می شود که اثری فرانسوی در تهران و در محوطه تئاتر شهر اجرا شود و در مخاطبان هیجان ایجاد کند. «جهش» یکی از همین آثار است که روز گذشته چنین حسی در مخاطب به وجود آورد. نمایشی استوار بر موزیک، ریتم و حرکات بدنی! 

نمایش «جهش» روایت گر سرگذشت سه کاوشگر روسی است که می‌خواهند اولین انسان‌هایی باشند که به کره ماه پا می‌گذارند و در این زمینه تلاش می کنند و همه این تلاش ها بهانه ای می شود برای سرگرم کردن تماشاگران!

بازیگران نمایش با استفاده از چوب پایی های هیدرولیک در میانه میدان راه می روند، می پرند، معلق می زنند و آمادگی بدنیشان را به رخ می کشند و تماشاگران را به وجد می آورند! گریمور آنها را گریم کرده و طراح لباس برایشان لباس مخصوص دوخته است و همه حرکات آنها از پیش طراحی شده است. همه اینها گویای این است که عوامل گروه برای باورپذیر شدن اثرشان زحمت کشیده اند و رمز و راز تفاوت کیفی آثار آنها با آثار داخلی همین است. تئاتر خیابانی برای این هنرمندان یک اتفاق جدی است!

بی شک نمایش «جهش» و آثار خارجی مشابه آن می توانند برای هنرمندان تئاتر خیابانی خودمان کلاس آموزش باشند. با دیدن چنین آثاری است که به تفاوت ها پی می بریم و متوجه کاستی هایمان می شویم! با دیدن چنین آثاری است که متوجه می شویم تئاتر خیابانی صرفأ بر قصه و درام استوار نیست و وجه اول آن سرگرمی است؛ و البته متوجه خواهیم شد که بدن بازیگر ابزار اوست و اگر قرار است بازیگر باشیم باید بدن و بیان خود را تربیت کنیم! و باز هم متوجه خواهیم شد که طراحی لباس، گریم، موسیقی را در تئاتر خیابانی نمی توان نادیده گرفت؛ زیرا در این گونه از تئاتر، با مخاطب عام مواجهیم و اوست که تصمیم می گیرد که ببیند یا برود! و این ما هستیم که باید با استفاده از تمهیدات خاص او را مجاب به دیدن کنیم! همه این موارد است که باعث می شود مخاطبان ایرانی از نمایش های خارجی بیشتر استقبال کنند و برای بهتر دیدن از سر و کول هم بالا بروند!

به امید روزی که هنرمندان عرصه تئاتر خیابانی سواد علمی و عملی خود را بالا ببرند و در این عصر تکنولوژی و اینترنت با چند کلیک در جریان اتفاق های روز دنیا قرار گیرند و به روز شوند، تا آثاری درخور توجه به مخاطب ارائه دهند.



یادداشت وحید خانه ساز

نام:
ایمیل:
* نظر:
مطالب برگزیده
عضو تیم ملی تنیس روی میز ایران به دیباچه پاسخ داد:

تنیس روی میز ایران چه زمانی در المپیک تاریخ ساز می شود؟

۲۰:۵۲  -  ۲۵ تير ۱۴۰۳
گفتگو دیباچه با شیوا ایوبی بازیگر نمایش «دریاکنار»

بیشترین شاخصه ی " دریاکنار" توجه به خانواده و ارزش نهادن به این بستر تربیتی است

۱۷:۲۰  -  ۲۳ تير ۱۴۰۳
ملی پوش ریکرو ایران در گفت‌وگو با «دیباچه» مطرح کرد؛

حضور در المپیک رویای هر ورزشکاری است/مطمئن بودم سهمیه می‌گیرم

۱۷:۵۶  -  ۲۱ تير ۱۴۰۳
پربازدیدها
آخرین اخبار