آب معدنی با کاغذ در «پسماندگان» عروسکی درگیر می‌شود

دیباچه: کیوان نخعی از ارائه نمایش «پسماندگان» به جشنواره تئاتر عروسکی خبر داد



به گزارش خبرنگار تئاتر دیباچه؛ کیوان نخعی؛ کارگردان تئاتر، یکی از اعضای هیات موسس انجمن نویسندگان و منتقدان خانه تئاتر و مدیر روابط‌ عمومی مرکز هنرهای نمایشی درباره فعالیت‌های جدیدش در حوزه تئاتر، گفت: سعی می‌کنم به فعالیتم در حوزه نگارش نمایشنامه بپردازم. البته در کنار این کار، فعالیت در حوزه تئاتر خیابانی که یکی از اصلی‌ترین علائقم است را نیز ادامه می‌دهم. برخلاف بسیاری از دوستان که تئاتر خیابانی را جدی نمی‌گیرند، من به این حوزه بسیار علاقه‌مند هستم و حتی پایان‌نامه‌ام نیز در این حوزه بوده است. چون تئاتر خیابانی به جذب مخاطب تئاتر بسیار کمک می‌کند.

وی در ادامه افزود: سال گذشته؛ برای شرکت در بخش خیابانی سی‌وچهارمین جشنواره تئاتر فجر از من دعوت به همکاری شد و من نیز نمایش «پسماندگان» که واقعا و به معنای درست کلمه، تئاتر خیابانی بود را اجرا کرده بودم. این نمایشنامه را به ستاد برگزاری شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران‌ مبارک نیز ارائه کرده‌ام که اگر مورد تایید قرار گیرد، این اثر را با سبک و سیاقی دیگر و به صورت تئاتر خیابانی عروسکی در این جشنواره اجرا می‌کنم.



نخعی بسیاری از تئاترهایی که به نام خیابانی اجرا می‌شوند را تئاتر خیابانی ندانست و گفت: بسیاری از کارگردان‌ها بخشی از یک تئاتر صحنه‌ای را در خیابانی اجرا می‌کنند و نام آن را تئاتر خیابانی می‌گذارند، من نمی‌دانم این نمایش‌ها چه هستند اما هر چه باشند، تئاتر خیابانی نیستند! تئاتر خیابانی باید با مسائل مردم ارتباط داشته باشد. نباید وقتی سالن تئاتر در اختیار نداریم، نمایشنامه‌مان را آماده کنیم و تنها به دلیل اجرای آن در خیابان، اثرمان را تئاتر خیابانی بنامیم.

نویسنده نمایش «جایی که پیاده‌رو تمام می‌شود» ضمن اعلام این خبر که برنامه‌هایی نیز برای اجرای تئاتر صحنه‌ای دارد، گفت: نمایشنامه دیگری نیز بر اساس یک داستان نوشته‌ام که آن را هنوز منتشر نکرده‌ام و اگر شرایط فراهم شود و وقتم آزادتر شود، روی صحنه خواهم برد. برنامه دارم امسال این نمایش را اجرا کنم.



به گزارش دیباچه؛ نمایش «پسماندگان» که در سی‌وچهارمین جشنواره تئاتر فجر اجرا شده بود، درباره دو شیء؛ یک بطری سه متری آب معدنی و یک کاغذ است. این دو در طول نمایش با یکدیگر درگیر هستند و هرکدام خود را مهم‌تر از دیگری می‌پندارند و به این موضوع که چرا پسماندها را بدون اینکه از هم تفکیک کنند تلنبار می‌کنند معترض هستند.