مردی که نامش تنها با گل‌های ملی و دوران بازیگری‌اش شناخته نمی‌شد و علاقه‌اش به ادبیات، موسیقی و سینما، چهره متفاوتی از او ساخته بود.حمید علیدوستی، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران و از چهره‌های باسابقه و شناخته‌شده فوتبال کشور، درگذشت.
به گزارش دیباچه، حمید علیدوستی که مدت‌ها با بیماری سرطان پروستات و استخوان دست‌وپنجه نرم می‌کرد، روز یکشنبه ۱۰ آبان‌ماه در بیمارستان عرفان نیایش تهران بر اثر ایست قلبی درگذشت.
او متولد ۲۱ اسفند ۱۳۳۴ در محله ۱۷ شهریور تهران بود؛ فوتبالیستی که در سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود، علاوه بر توانایی فنی و گلزنی، به شخصیت فرهنگی و علایق متفاوتش نیز شناخته می‌شد.
از هما تا تیم ملی؛ مهاجمی با کارنامه‌ای ماندگار
علیدوستی فوتبال حرفه‌ای خود را در سال‌هایی دنبال کرد که فوتبال ایران چهره‌های شاخص و جریان‌ساز بسیاری به خود می‌دید. او در تیم‌هایی همچون هما، دارایی، کشاورز و سایپا به میدان رفت و بخش مهمی از دوران بازیگری خود را در باشگاه هما سپری کرد.
حضور در تیم ملی فوتبال ایران از سال ۱۳۵۶ تا میانه دهه ۱۳۶۰، یکی از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه ورزشی او بود. علیدوستی در ۲۷ بازی ملی موفق به ثبت ۱۵ گل شد؛ آماری که جایگاه او را در میان مهاجمان مؤثر فوتبال ایران تثبیت می‌کند.
حضور در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ و بازی‌های آسیایی نیز از جمله تجربه‌های مهم دوران ملی او بود.
علیدوستی در سال ۱۹۸۶ راهی فوتبال آلمان شد و به تیم زالمرور پیوست؛ حضوری که او را در شمار نخستین فوتبالیست‌های ایرانی پس از انقلاب قرار داد که فوتبال حرفه‌ای اروپا را تجربه کردند.
از مستطیل سبز تا نیمکت مربیگری
پایان دوران بازیگری، به معنای فاصله گرفتن علیدوستی از فوتبال نبود. او پس از آویختن کفش‌هایش، فعالیت در عرصه مربیگری را ادامه داد و هدایت تیم‌هایی همچون پیکان، سایپا، هما و تراکتور را بر عهده گرفت.
سرمربیگری تیم‌های ملی زیر ۲۰ سال و زیر ۱۷ سال ایران نیز در کارنامه او دیده می‌شود.
علیدوستی در سال‌های بعد همچنان ارتباط خود را با فوتبال حفظ کرد و در آخرین دوره فعالیت حرفه‌ای خود، به مجموعه باشگاه چادرملو اردکان پیوست و در جایگاه مدیر فنی و مسئولیت‌های مرتبط با آکادمی این باشگاه فعالیت داشت.
فوتبالیستی که با کتاب و موسیقی زندگی می‌کرد
شاید یکی از وجوه کمتر شناخته‌شده حمید علیدوستی برای مخاطبان عمومی، علاقه جدی او به ادبیات، کتاب و موسیقی بود.
او برخلاف تصویری که معمولاً از یک فوتبالیست حرفه‌ای در ذهن مخاطب شکل می‌گیرد، ارتباط عمیقی با دنیای کتاب داشت و در مصاحبه‌هایش بارها از علاقه به مطالعه و نویسندگی سخن گفته بود.
علیدوستی در گفت‌وگویی با روزنامه همشهری از علاقه‌اش به نویسندگانی همچون هرمان هسه، داستایوفسکی، تولستوی، ویکتور هوگو، کافکا، مارسل پروست و آلبر کامو گفته بود.
او حتی در دوران بازیگری و مربیگری نیز مطالعه را کنار نمی‌گذاشت و از هر فرصتی برای خواندن کتاب استفاده می‌کرد؛ چه در سفرهای ورزشی و چه در زمان‌های استراحت.
علاقه او به موسیقی نیز بخشی از شخصیت فرهنگی‌اش بود؛ علاقه‌ای که حتی در انتخاب نام دخترش، ترانه، نیز بازتاب پیدا کرده بود.
«سمفونی حمید»؛ روایتی از مردی فراتر از فوتبال
شاید مهم‌ترین تلاش سینمایی برای ثبت ابعاد کمتر دیده‌شده زندگی حمید علیدوستی، ساخت مستند «سمفونی حمید» به کارگردانی جعفر صادقی باشد.
این مستند ۱۰۴ دقیقه‌ای که محصول سال ۱۴۰۰ است، به روایت زندگی ورزشی و شخصی یکی از چهره‌های متفاوت فوتبال ایران می‌پردازد و تلاش می‌کند تصویری فراتر از حضور او در زمین فوتبال ارائه دهد.
در این اثر، چهره‌های شناخته‌شده‌ای از دنیای فوتبال و سینما حضور دارند؛ از جمله ترانه علیدوستی، پیمان معادی، عادل فردوسی‌پور، علی پروین، پژمان جمشیدی و امیر حاج رضایی.
«سمفونی حمید» از ۱۶ اسفند ۱۴۰۰ در سینماهای گروه هنر و تجربه اکران شد و در ادامه، به فرصتی برای بازخوانی بخش‌هایی از زندگی و شخصیت این فوتبالیست پیشکسوت تبدیل شد.
ساخت این مستند از آن جهت اهمیت داشت که علیدوستی خود تمایلی به ساخت یک اثر قهرمان‌محور درباره زندگی‌اش نداشت و در یادداشتی که هم‌زمان با اکران مستند منتشر شد، توضیح داد که هدف اصلی، روایت نیم قرن تلاش ورزشی و بازگویی تجربه‌های زندگی حرفه‌ای او بوده است.
پدر ترانه علیدوستی؛ پیوندی میان فوتبال و سینما
نام حمید علیدوستی برای بسیاری از مخاطبان سینما، با نام دخترش ترانه علیدوستی نیز گره خورده است؛ بازیگری که با فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم» به کارگردانی رسول صدرعاملی به سینمای ایران معرفی شد و در ادامه با حضور در آثاری همچون «چهارشنبه‌سوری»، «درباره الی»، «فروشنده» و مجموعه «شهرزاد» به یکی از چهره‌های مطرح بازیگری تبدیل شد.
اما حمید علیدوستی صرفاً پدر یکی از بازیگران شناخته‌شده سینمای ایران نبود. او در مسیر حرفه‌ای خود، هویتی مستقل در فوتبال داشت و در کنار آن، به واسطه علاقه به کتاب، موسیقی و هنر، شخصیتی متفاوت در میان اهالی ورزش از خود به یادگار گذاشت.
اکنون با درگذشت حمید علیدوستی، فوتبال ایران یکی از چهره‌های باسابقه خود را از دست داده است؛ مردی که نامش تنها در آمار گل‌های ملی و باشگاهی خلاصه نمی‌شد و زندگی‌اش روایتی از هم‌نشینی ورزش با فرهنگ و هنر بود.
یاد و نام او در حافظه فوتبال ایران باقی خواهد ماند.
