متخصصان پوست و روماتولوژی در همایش آگاهی‌رسانی روز جهانی پسوریازیس، با تأکید بر ماهیت چندوجهی این بیماری، نسبت به ناآگاهی عمومی از عوارض غیرپوستی آن هشدار دادند و تشخیص زودهنگام و توجه به علائم مفصلی و سایر درگیری‌های احتمالی را ضروری دانستند.
به گزارش دیباچه، در این همایش سیدسمانه میرواحدی، مدیرعامل انجمن حمایت از بیماران پسوریازیس، لیدا شعشعانی، فوق‌تخصص روماتولوژی و مریم نسیمی، متخصص پوست و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، درباره ابعاد مختلف این بیماری و ضرورت افزایش آگاهی عمومی سخن گفتند.
پسوریازیس؛ از زمینه ژنتیکی تا عوامل محیطی
میرواحدی پسوریازیس را بیماری‌ای خودایمنی و التهابی توصیف کرد که علاوه بر پوست، می‌تواند اندام‌هایی مانند قلب، چشم و مفاصل را نیز درگیر کند. به گفته او، ضایعات قرمز و پوسته‌ریزی از نشانه‌های شایع این بیماری است، اما برخی مبتلایان درد مفاصل، انگشتان دست و پا، کمر و لگن یا خشکی چشم را نیز تجربه می‌کنند.
او زمینه ژنتیکی، استرس شدید، برخی داروها و عوامل محیطی را از عوامل مؤثر در بروز یا تشدید بیماری دانست و بر اهمیت کنترل استرس، اصلاح سبک زندگی و همراهی درمان دارویی با مراقبت‌های روان‌شناختی تأکید کرد.
دردهای التهابی را با مشکلات دیسک اشتباه نگیریم
لیدا شعشعانی، فوق‌تخصص روماتولوژی، با اشاره به احتمال درگیری مفاصل، استخوان‌ها، عضلات، قلب و عروق، دستگاه گوارش و چشم در بیماران مبتلا به پسوریازیس، گفت دست‌کم یک‌پنجم افرادی که تظاهرات پوستی این بیماری را دارند ممکن است با درگیری مفصلی یا عوارض عمومی نیز مواجه شوند.
او هشدار داد برخی دردهای التهابی، به‌ویژه در ناحیه لگن و ستون فقرات، ممکن است با مشکلاتی مانند دیسک اشتباه گرفته شوند. به گفته شعشعانی، دردهای التهابی معمولاً با استراحت تشدید و با فعالیت بهتر می‌شوند و خشکی هنگام برخاستن پس از مدتی نشستن نیز می‌تواند از نشانه‌های آن‌ها باشد.
این متخصص روماتولوژی همچنین التهاب چشم، مشکلات گوارشی و زخم‌های دهانی را از علائمی دانست که در ارزیابی احتمال بیماری‌های التهابی باید مورد توجه قرار گیرند.
ضرورت شناخت ابعاد غیرپوستی بیماری
مریم نسیمی، متخصص پوست و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، نیز تأکید کرد که شناخت پسوریازیس نباید به نشانه‌های پوستی محدود بماند؛ چراکه این بیماری می‌تواند بخش‌های دیگری از بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد و بر جنبه‌های مختلف زندگی فرد، از سلامت روان تا روابط اجتماعی، اثر بگذارد.
او استرس، آسیب‌های جسمی، عفونت‌های ویروسی، مصرف برخی داروها و سبک زندگی ناسالم را از عوامل مؤثر در بروز یا تشدید بیماری برشمرد و بر افزایش آگاهی عمومی برای تسهیل شناسایی و درمان آن تأکید کرد.
در این همایش همچنین نبود آمار دقیق و جامع از میزان ابتلا به پسوریازیس در ایران مورد اشاره قرار گرفت. میرواحدی با استناد به آمارهای جهانی، میزان شیوع این بیماری را حدود دو تا سه درصد جمعیت اعلام کرد؛ در حالی که نسیمی برآورد جهانی را بین یک تا سه درصد و میزان احتمالی شیوع در ایران را حدود یک تا دو درصد دانست.
