از «زندون دل» و «غم تنهایی» با صدای فریدون فروغی تا «نمیاد» با صدای گوگوش؛ نام آرش سزاوار با ترانههایی پیوند خورده است که در حافظه موسیقی پاپ ایران جای گرفتهاند. این ترانهسرا و آهنگساز پس از حدود شش دهه فعالیت هنری، در ۸۳ سالگی درگذشت.

به گزارش دیباچه، آرش سزاوار با نام کامل محمدحسن سزاوار خجلی، متولد ۲۴ دیماه ۱۳۲۲، روز یکشنبه ۲۶ مهرماه ۱۴۰۵ درگذشت. خبر درگذشت این هنرمند را خانه موسیقی ایران اعلام کرد. او پیش از درگذشت، مدتی در بیمارستان بستری بود.
ترانههایی که با صدای خوانندگان شناخته شدند
بخش مهمی از کارنامه آرش سزاوار با آثار موسیقی پاپ ایران در دهههای گذشته گره خورده است. «زندون دل» و «غم تنهایی» با صدای فریدون فروغی و «نمیاد» با صدای فائقه آتشین ( گوگوش )، «خیال» با صدای شهرام صولتی از شناختهشدهترین ترانههای او هستند.
«کی صدا کرد منو»، «سکه ماه» و «آرزو» با صدای مرجان و ترانه «اسیر» با صدای آرتوش نیز در میان آثار ترانهسرایی او قرار دارند. «تو که نیستی»، «خیال» و «نور و سایه» از دیگر ترانههایی هستند که در کارنامه این هنرمند ثبت شدهاند.
همکاری با چهرههای موسیقی ایران
سزاوار در طول فعالیت حرفهای خود با هنرمندانی همچون پرویز مقصدی، منوچهر و ناصر چشمآذر، امیر آرام، اریک ارکانت و ویلیام خنو همکاری داشت.
نام ویلیام خنو در کنار برخی از آثار شناختهشده سزاوار اهمیت ویژهای دارد. «زندون دل» و «غم تنهایی» با صدای فریدون فروغی، از جمله آثاری هستند که ترانهسرایی آنها بر عهده سزاوار بوده و آهنگسازیشان را خنو انجام داده است.
فعالیتهای سزاوار به موسیقی محدود نبود؛ او در حوزه عکاسی و روزنامهنگاری نیز فعالیت داشت و طی حدود شش دهه، در عرصههای مختلف هنری حضور پیدا کرد.
با درگذشت آرش سزاوار، یکی از ترانهسرایان فعال موسیقی پاپ ایران از میان رفت؛ هنرمندی که نامش در شناسنامه شماری از ترانههای اجراشده توسط خوانندگان شناختهشده این موسیقی باقی مانده است.