به گزارش دیباچه، شرکت اسپیسایکس در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ بار دیگر سرعت توسعه منظومه اینترنت ماهوارهای استارلینک را افزایش داد و با ثبت رکوردی تازه، فاصله خود را با سایر رقبای صنعت اینترنت فضایی بیشتر کرد.
بر اساس تازهترین آمار منتشرشده از سوی جاناتان مکداول، پژوهشگر شناختهشده حوزه ردیابی ماهوارهها، اسپیسایکس تنها در شش ماه نخست سال جاری موفق شده ۱۵۸۹ ماهواره استارلینک را در مدار پایین زمین مستقر کند؛ آماری که نسبت به مدت مشابه سال گذشته، رشد محسوسی را نشان میدهد. در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ این شرکت ۱۴۸۹ ماهواره را به فضا فرستاده بود.
این روند نشان میدهد اسپیسایکس نهتنها رکورد سال گذشته خود را پشت سر گذاشته، بلکه در صورت ادامه همین روند، احتمال ثبت یک رکورد تاریخی دیگر تا پایان سال ۲۰۲۶ نیز بسیار بالا خواهد بود.
سال ۲۰۲۵ برای اسپیسایکس یکی از موفقترین سالهای تاریخ این شرکت بود؛ چرا که در مجموع ۳۱۸۰ ماهواره استارلینک توسط موشکهای فالکون ۹ در مدار قرار گرفتند. اکنون آمارهای جدید نشان میدهد تعداد کل ماهوارههای پرتابشده این پروژه از مرز ۱۲ هزار و ۴۰۰ دستگاه عبور کرده و نزدیک به ۱۱ هزار ماهواره همچنان بهصورت عملیاتی در مدار فعال هستند.
کارشناسان معتقدند مهمترین عامل این شتاب، استفاده گسترده اسپیسایکس از موشکهای فالکون ۹ با قابلیت استفاده مجدد است؛ موشکهایی که امکان انجام پرتابهای مکرر با هزینهای بسیار کمتر از روشهای سنتی را فراهم کردهاند.
مقایسه عملکرد اسپیسایکس با پروژه رقیب پروژه کویپر (Project Kuiper) متعلق به آمازون، ابعاد این اختلاف را بهتر نشان میدهد. آمازون طی حدود ۱۵ ماه گذشته تنها نزدیک به ۴۰۰ ماهواره را به مدار فرستاده و هنوز فاصله زیادی تا هدف نهایی خود، یعنی استقرار ۳۲۳۲ ماهواره دارد. در مقابل، اسپیسایکس با سرعت فعلی خود میتواند تنها طی یک سال، منظومهای هماندازه کل پروژه کویپر را در مدار مستقر کند.
در همین حال، اسپیسایکس به توسعه شبکه استارلینک نیز ادامه میدهد. این شرکت تنها در روزهای اخیر چندین مأموریت جدید فالکون ۹ را برای استقرار دستههای تازهای از ماهوارههای اینترنتی انجام داده و شمار ماهوارههای عملیاتی استارلینک اکنون از ۱۰ هزار و ۷۰۰ دستگاه نیز عبور کرده است.
با وجود این رشد چشمگیر، توسعه سریع استارلینک همچنان با انتقادهایی از سوی برخی پژوهشگران و فعالان حوزه نجوم همراه است. افزایش تعداد ماهوارهها، نگرانیهایی درباره تراکم مدارهای پایین زمین، آلودگی نوری آسمان شب و تأثیر بر رصدهای نجومی ایجاد کرده؛ موضوعی که احتمالاً در سالهای آینده به یکی از مهمترین چالشهای صنعت فضایی تبدیل خواهد شد.
