بخش «سرزمین من» در هجدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر، با تمرکز بر موضوع آب و با مشارکت استانهای مختلف کشور، وارد مرحله اجرا شد؛ بخشی که تلاش دارد دغدغههای زیستمحیطی را در قالب زبان هنر و فرهنگ بومی به تصویر بکشد.
به گزارش دیباچه، این بخش از جشنواره با رویکردی میانرشتهای، هنرهای تجسمی را در کنار آیینها، روایتهای محلی و سنتهای کهن مرتبط با آب قرار داده و بستری برای بازخوانی این میراث فرهنگی فراهم کرده است. برنامهریزیها به گونهای انجام شده که هر استان بر اساس ویژگیهای اقلیمی و فرهنگی خود، روایت متفاوتی از مفهوم آب ارائه دهد.

در همین راستا، استانهایی چون اردبیل، خراسان شمالی، همدان، تهران، چهارمحال و بختیاری، لرستان، کرمان، اصفهان، زنجان، کرمانشاه، سمنان، مرکزی و یزد از اواخر بهمنماه برنامههای خود را آغاز کردهاند. همزمان با این رویدادها، نمایشگاههایی از آثار هنرمندان و خروجی کارگاههای تخصصی نیز در این استانها برپا شده است.
طیف برنامههای این بخش، از کارگاههای آموزشی تا اجراهای هنری و نمایش آثار را در بر میگیرد. برگزاری کارگاههای ساخت عروسکهای آیینی با الهام از سنتهای بارانخواهی، نشستهای تخصصی درباره بحران آب، و همچنین اجرای پرفورمنسها و ویدئوآرتهایی با محوریت آیینهای بومی، بخشی از این رویدادهاست.
در برخی استانها، بسترهای تاریخی مرتبط با آب نیز به عنوان فضای ارائه آثار انتخاب شدهاند؛ از جمله قناتها و سازههای آبی که خود بخشی از هویت زیستی این مناطق به شمار میروند. این رویکرد تلاش دارد پیوندی میان گذشته و امروز برقرار کند و اهمیت منابع آبی را از منظر فرهنگی و تاریخی یادآور شود.
همچنین نمایش مستندهایی با موضوع آب، برگزاری کارگاههای قصهپردازی و تصویرسازی بر اساس روایتهای عامیانه، و برنامههایی برای گروههای سنی مختلف از جمله کودکان و سالمندان، از دیگر بخشهای پیشبینیشده در «سرزمین من» است. این تنوع برنامهها با هدف افزایش مشارکت عمومی و ارتقای آگاهی نسبت به مصرف و مدیریت منابع آب طراحی شده است.
بر اساس برنامه اعلامشده، اجرای این بخش از جشنواره تا اردیبهشت سال آینده ادامه خواهد داشت. در همین راستا، برگزاری آیینی ویژه در اوایل اسفندماه در شوشتر و در مجاورت سازههای تاریخی آبی این شهر نیز در دستور کار قرار گرفته که جزئیات آن بهزودی منتشر میشود.
«سرزمین من» در این دوره از جشنواره، تلاش دارد با تکیه بر ظرفیتهای فرهنگی و هنری، مسئله آب را از یک موضوع صرفاً زیستمحیطی فراتر برده و آن را به دغدغهای اجتماعی و فرهنگی تبدیل کند.