يکشنبه ۱۹ ارديبهشت ۱۴۰۰  |  Sunday, 09 May 2021

دیباچه

کد خبر: ۵۰۵۱۸
تاریخ انتشار : ۵۲ : ۱۱ - ۲۶ فروردين ۱۴۰۰
فاطمه شعبانی: سریال حورا به کارگردانی رضا کمالی در حقیقت مینی سریال ۱۰ قسمتی در ژانر خانوادگی بود  که قبل از ماه رمضان از شبکه سوم سیما پخش می­شد. حورا ماجرای چالش‌های یک زن به نام حورا را روایت می­ کردکه بعد از مرگ شوهرش متوجه می‌شود فرزندی که شوهرش بهزاد گفته از پرورشگاه آورده دروغ بوده است و احتمالا والدین خونی فرزندش زنده اند!.
فاطمه گودرزی هنرمند باسابقه کشورمان به خوبی از ایفای نقش حورا برآمد و این سریال با استقبال نسبی تماشاگران تلویزیون مواجه شد. گفتگوی خبرنگار « دیباچه »  را با این بازیگر  را در ادامه می خوانید : 

با توجه به اینکه حورا اولین سریالی بود  که رضا  کمالی کارگردانی می­کرد، چطور اعتماد کردید و در این سریال بازی کردید؟

زمانی که فیلمنامه سریال را خواندم متوجه شدم قصه خوبی دارد و نقشی که به من پیشنهاد کرده بودند به نسبت قصه‌هایی که به من پیشنهاد می ­دهند،نقش بسیار خوب و کاملی بود و از سویی دیدم قصه جا برای کارکردن دارد و برای همین به ایشان اعتماد کردم و بازی در این سریال را پذیرفتم. چون موفقیت یک سریال یا فیلم ۵۰ درصدبه قصه و ۵۰ درصد به چیز‌های دیگر بستگی دارد. خدا را شکر با وجود فشردگی زمان، سریال خوبی هم از آب در آمد.
ما بازیگران  بیشتر در معرض آسیبیم! | نویسنده هی آماتور بعضی  وقت ها از ما ناراحت می شوند!

شما که تجربه کار با کارگردان‌های مطرح را دارید تفاوتی در کارگردانی احساس نکردید؟

این جوروقت‌ها دستیار‌های حرفه‌ای وگروه کارگردانی حرفه‌ای هستند که به کارگردان کمک می­کنند. آقای کمالی دستیاربسیار حرفه‌ای به نام احسان سجادی داشتند. در کل کار گروهی است هرچند کارگردان است که کار را گروه پیش می­برد.

کارگردان جایی گفته بود که سریال طی ۲ ماه و  نیم ساخته شد این شتابزدگی و فشردگی کار بر کیفیت کار اثر نمی ­گذاشت؟

سریال باید ۲ ماه و نیم ساخته می­شد، اما طی ۵۰ روز ساخته شد!. نمی­توانیم بگوییم فشردگی کار بر کیفیت ضربه نمی­زند عموما وقتی فشار روی آدم‌ها باشد یا خسته شان می­کند یا چیزی که لازم  است رویش وقت گذاشته و فکر شود جلوی آن گرفته می­شود.

ویژگی نقش حورا چه بود وچه خصوصیتی داشت که از نقش‌هایی که تا به حال بازی کردید متمایز می­کرد؟

فکر می­کنم یکی از تفاوتهایش ابتلای این زن به بیماری ام اس بود که به واسطه آن مشکلات جسمی داشت. البته من وقتی یک نقش را انتخاب می­کنم، کاراکتر‌های دیگر را هم در نظر می­گیرم و بعضی از کاراکتر‌ها با کار‌های دیگری که کار کرده بودند و باید در کنار من باید کار می­کردند، تفاوت‌هایی داشتند؛ به هرحال اگر بخواهیم نقشهایی را کار بکنیم که کاملا متفاوت از نقش‌های قبلی مان باشد، نداریم.
در ایران کم پیش می ­آید که نقشی کاملا تفاوت داشته باشد، یکسری تفاوت‌ها را خودمان به وجود می­ آوریم که بعضی وقت‌ها موجب ناراحتی بعضی از نویسنده‌های آماتور هم می­شود! که چرا من اینجوری نوشته بودم و اینطوری شد؟ ما همه چیز را در نظر می­گیریم ؛من به عنوان یک بازیگر حرفه‌ای نگاه می­کنم که چقدر کار اینجوری دیدم و چقدر خودم کار کردم بنابراین باید چه تغییراتی در آن بدهم که از کار‌های دیگر متفاوت شود. البته نویسنده­ های حرفه‌ای کارشان را می­کنند و تحویل می­دهند و بعد کار را می­بینند وخیلی به این تغییرات حساسیت نشان نمی ­دهند!

حورا مبتلا به بیماری ام اس بود - با توجه به اینکه شما سفیر بیماران خاص هستید- این نقش‌ها چه تاثیری در تغییر نگاه جامعه به بیماران خاص دارد؟

به هرحال که وقتی آدم نقش‌هایی را کار می­کند که درباره بیماری در آن صحبت می­شود اولین اثرش این است که آدم‌هایی که سالم هستند خدا را بابت سلامتی شان شکر می­کنند. از طرف دیگر نقش‌هایی از این دست یک چیزی را به مردم نشان می­دهد که به افرادی که بیماری خاص دارند ترحم آمیز نگاه نکنند و همچنین خود بیماران هم بدانند که آدم می­تواند در عین حال که بیمار است زندگی اش را با قدرت فکر پیش ببرد ؛همه چیز به بدن و فیزیک خلاصه نمی­شود.

حورا با وجود بیماری اش فرد مهربان و در عین­حال مقتدری بود، چکار کردید که جنبه بیماری حورا خیلی برجسته نشود؟

هربیمار دیگری اگر جنبه بیماری اش از بقیه جنبه‌های شخصیتی اش برجسته‌تر شود نشانه ضعف او است. حورا با وجودی که بیماری ام اس دارد کارگاه باز می­کند و به زنان نیازمند کمک می­کند و با کارهایش نشان  می­دهد که شخصیت بسیار محکمی دارد. حورا  اعتقاداتی دارد که براساس آن اعتقادات کار‌هایی که حس می­کند خیرانه است را انجام بدهد.

کار در کنار بازیگران جوانی که اغلب تجربه تئاتر داشتند چطور بود؟

 عالی بود! بچه‌های تئاتر معمولا بچه‌هایی هستند که خیلی راحت‌تر کار می­کنند و این‌ها بچه‌هایی بودند که  تجربه کار جلوی دوربین را هم داشتند و مستقیما از روی صحنه نیامده بودند و با دوربین آشنایی داشتند؛ همچنین توانمندی‌های خودشان را داشتند که کار کردن با آن‌ها را خیلی لذت بخش می­کرد.  

کار در شرایط کرونایی چه دشواری‌هایی داشت؟

کار در شرایط کرونایی مشکلات خاص خودش را دارد پیش آمده است که سرکار مریض شدیم- خودم سرکار قبلی کرونا گرفتم- از این اتفاق‌ها می‌افتد، اما نمی­شود کار نکرد! ما بازیگران  بیشتر در معرض آسیبیم به دلیل اینکه وقتی جلوی دوربین هستیم نمی­توانیم ماسک بزنیم و بعضی از صحنه­ها باید نزدیک هم بازی کنیم وگرنه از کادر خارج می­شویم به همین دلیل این مشکلات را دارد؛ اما سرکار خانمی بود که کار‌های بهداشتی را چک می­کرد مثلا دست‌های ما را اسپری می­زد و استریل می­کرد یا به بچه‌هایی که می­توانستند ماسک بزنند ماسک می­داد سعی می­کرد گروه پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کنند، اما یک جا‌هایی نمی­شد.

استرس امکان ابتلا شدن به کرونا  یک جا‌هایی اذیت کننده نبود؟

بله، خیلی هم اذیت می­کرد، اما نمی­شود به طور کل کار را تعطیل کرد!

 خیلی از بازیگران همسن و سال هستند گله مندند که جز نقش مادر نقش دیگری  برای ما نوشته نمی‌شود چطور می­شود همین مادر را متفاوت بازی کرد؟

متاسفانه سیستمی است که وقتی فردی نقش مادر را بازی می­کند دایم برای نقش‌های مادر انتخاب می­شود حال این شانس را داشته باشید که به شما نقش مادری را که می­دهند خاص باشد یا شما به عنوان بازیگر تلاش کنی که یک مقدار تغییرات در آن ایجاد کنید.

مثل کاری که گاهی شما انجام می­دهید و به نقش لهجه اضافه می­کنید؟

 لهجه به شیرینی  و باورپذیری یک نقش کمک می­کند. از سویی  براساس  فضایی که سریال یا فیلم دارد به شما این امکان را می‌دهد که با نقش‌های دیگر متفاوت باشید.

این دانش لهجه شما از کجاست که نقش‌هایی با لهجه‌های متفاوت لری، شمالی و حتی آذری بازی کردید؟.
به صرف عشق و علاقه‌ای که به گویش‌های محلی دارم تلاش می‌کنم یاد بگیرد و از دانش آدم‌های همان منطقه استفاده و تلاش را هم چاشنی ماجرا می‌کنم. وقتی حضورم در نقشی قطعی می‌شود در این باره زیاد سؤال و تحقیق می‌کنم.

یک شباهتی نقش شما در ترانه مادری و حورا داشت آنهم این بود که در میانسالی عشق قدیمی دوباره به سراغش می‌آمد...

 بله از این جهت شباهت داشت، اما در سریال حورا عشق قدیمی حورا یکطرفه بود و حورا از این عشق خبر نداشت و عشق تنها از طرف اقبال بود.

خاطره خاصی از سریال حورا دارید؟

خاطره همان روابط خوب با گروه بود. آن‌ها ابراز محبت زیادی به من و شرمنده ام می­کردند. اینکه خوب و بی دغدغه و بی مشکل کار کردیم خاطره خوبی بود.

به عنوان سوال آخر: بازخورد خاصی از پخش سریال گرفتید؟

 خوشبختانه من بازخورد‌های مثبت گرفتم، در کل تمام بازخورد‌هایی که گرفتم مثبت بود. برای من می­نوشتند که یک سریال جمع و جور و شسته رفته‌ای بود و شخصیت حورا دوست داشتنی بود.
نام:
ایمیل:
* نظر:
مطالب برگزیده
گپ و گفت صمیمی دیباچه با امیر کربلایی‌زاده درباره وضعیت سخت این روزهای تئاتر

طی سالهای اخیر ،هیچ برنامه درستی برای معرفی هنر ناب تئاتر نداشتیم | هنرمندان این عرصه در شرایط کرونا، شناسایی و کُددار شوند تا حقوق ماهیانه بگیرند

۱۱:۴۸  -  ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۰
«فقیهه سلطانی»، بازیگر تلویزیون، تئاتر و سینما در گفتگو با دیباچه گفت:

تحمل ریتم کُند سریال‌های اخیر را ندارم | تصویری که از زن در سریال‌ها به نمایش در می‌آید را نمی‌پسندم!

۱۰:۴۰  -  ۱۳ ارديبهشت ۱۴۰۰
«اصغر پیران»، خواننده و بازیگر سینما و تئاتر در گفتگو با دیباچه گفت:

بامداد افشار می‌گوید " جنس صدای من با آهنگسازی او سازگارتر است | من نه سبک دارم و نه تعزیه­ خوان هستم!

۱۲:۵۴  -  ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۰
گفتگو «دیباچه» با لیلا صبوحی نویسنده «نیوتن زیر دختر گردو»

 خودسانسوری در زنان نویسنده بیشتر است | این روز‌ها مشغول بازنویسی خاطره‌های پدرم هستم!

۱۱:۰۴  -  ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۰
پربازدیدها
آخرین اخبار