به گزارش دیباچه، سرود "ای ایران"
یکی از مهمترین سرودهای ملی میهنی کشورمان محسوب میشود که روحالله خالقی آن را در
زمان اشغال ایران در سال 1323 با استفاده از شعر حسین گلگلاب در آواز دشتی ساخت.
از آن
زمان تاکنون مردم ایران این سرود را همچون سرود ملی ایران میستایند و در هر کنسرتی
که سرود "ای ایران" اجرا شود ایرانهای داخل سالن به نشانه احترام به سرزمینشان
برمیخیزند. اجرای بخش آوازی این سرود را غلامحسین بنان برعهده داشته که هنوز هم بهترین
اجرا از این سرود محسوب میشود.
این سرود با شماره ۱۳۹۵ در فهرست
آثار ملی کشور در سازمان میراث فرهنگی به ثبت رسیده است.
از ویژگیهای این سرود، آن است که تکتک
واژههای بهکار رفته در آن، فارسی است و در هیچ یک از ابیات آن، کلمهای غیرفارسی وجود
ندارد.
در سالهای نخست پس از انقلاب، "ای
ایران" برای مدت کوتاهی «سرود ملی» ایران بود که از رادیو و تلویزیون پخش میشد،
اما پس از مدتی از رسانهی ملی حذف شد تا سالهای اخیر که در مناسبتها و رویدادهای
تاریخی و سیاسی خوانده میشود.
