آیا " سحر قریشی " نماینده نسل بی تفاوت آینده است ؟ ؛ بی اطلاعی " قریشی " نشان از بی سوادی است ؟

به زعم شما، تا چه میزان این نگاه با واقعیت‌های موجود تطابق دارد و آیا نسل آینده را نسلی فاصله گرفته از فضای جاری سیاسی و اجتماعی روز کشور و درگیر در جنسی دیگر از مسائل نظیر دغدغه های زندگی شخصی می‌دانید و آیا تعبیر بی تفاوتی به مسائل سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی می‌دانید؟

دیباچه :

انتشار یک گفت و گو که در آن سحر قریشی بازیگر سینما و تلویزیون از حساس ترین مسائل روز کشور و حتی برخی از پیش پاافتاده ترین مسائل حوزه مرتبط با خود نیز اظهار بی اطلاعی می‌کند، در حالی با شگفتی گروهی همراه شده که برخی تحلیل گران نگرش این بازیگر را تبلور نگاه نسل آینده می‌دانند، اما آیا چنین فرضیه ای با واقعیت عینی جامعه تطابق دارد و اگر تطابق دارد، با چه ملاحظاتی همراه است؟

تابناک نوشت  نقدها درباره سطح اطلاعات عمومی و تخصصی (مرتبط با حوزه کاری) سحر قریشی پس از گفت و گوی تازه این بازیگر با رضا رشیدپور، در صدر مسائل روز  رسانه ای قرار گرفته، اما در این میان آنچه مورد غفلت واقع شده است این است که به هر حال شواهد نشان می‌دهد این سطح بسیار ناچیز از آگاهی و دانش به صورت عمومی، در حال گسترش در نسل آینده است.

در واقع شاید بتوان چند دهه اخیر را با سه نسل تقسیم کرد: کنش‌گران با دانش آکادمیک محدود و حداقلی، کنش‌گران با دانش آکادمیک قابل ملاحظه و دارای دانش آکادمیکِ فاقد روحیه کنشگری که باعث می‌شود اساساً در پی شناخت مسائل و دغدغه های عمومی نباشند.

به زبان ساده تر، به زعم برخی صاحب نظران؛ در گذر نسل‌ها، پس از نسلی که فاقد تحصیلات آکادمیک برای تحلیل مسائل پیچیده سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بود، تا نسلی که موسوم به دهه شصتی‌ها هستند و دارای تحصیلات آکادمیک هستند و تا دهه هفتادی هایی که از تحصیلات و امکانات آموزشی هم در اختیار دارند، به صورت مکرر، سطح آگاهی و پیگیری مسائل روز دانش و سواد عمومی با تنزل روبرو بوده است.

بر اساس چنین تحلیلی، حال نسلی که شاید بتوان نمودش را در متولدین دهه 70 و 80 هجری شمسی مشاهده کرد، علی رغم برخورداری از دانش آکادمیک و توان برخورداری از تحلیل وقایع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، برای قریب به اتفاق رویدادهای دارای آثار ملی و حتی مسائل معمولی که تا همین سال‌های گذشته، شناخت آنها جزو ملزومات، ارزشی برای تمرکز قائل نیست.

به واقع می‌توان نسلی که سال‌های کودکی و نوجوانی و بعضاً جوانی را طی می‌کند، گروهی در نظر گرفت که نسبت به بسیاری از دغدغه های ملی بی تفاوت است و به همین دلیل این وقایع را پیگیری نمی کند و به همین دلیل از حوادث مهمی که رقم می‌خورد، بی اطلاع است و این بی‌اطلاعی می‌تواند در آینده این نسل تاثیرات خاص خود را داشته باشد.

عده ای هم البته وجود دارند که با معرفی مصادیقی از شخصیت های جوان دهه هفتاد هم چون باران کوثری، پگاه آهنگرانی و... که در عمر کوتاه خود به شخصیت های کنشگر فعال و تاثیر گذار جامعه ایرانی تبدیل شده اند، تحلیل دسته اول را رد می کنند و معتقدند نسل کنونی جوانان ایرانی اگر بخواهند به راحتی می توانند در عرصه اجتماع با کسب دانش و آگاهی به کنشگری روی بیاورند.